Siadam w wiklinowym fotelu opierając nogi na czarnym stoliku. Wpatruję się w żółtą różę, którą własnoręcznie sobie dzisiaj wręczyłam. Dlaczego żółtą?... Bo nie kocham siebie na tyle, żeby kupić sobie czerwoną, bo nie jestem niewinna na tyle, by ofiarować sobie białą. Żółta oznacza zazdrość - niech każdy zazdrości mi tej żółtej róży, którą sobie kupiłam z okazji Dnia Kobiet i niech każdy zazdrości mi tego, że jestem kobietą i że dzisiaj jest moje święto. Zapalam papierosa i upijam łyk zielonej herbaty z bergamotką. Czas na życzenia. Wypowiadam je na głos, nawet bardzo na głos, prawie krzykiem: Z okazji Twojego święta życzę ci, by z Biblii zniknął wers z Księgi rodzaju: "Do niewiasty powiedział: Obarczę cię niezmiernie wielkim trudem twej brzemienności, w bólu będziesz rodziła dzieci, ku twemu mężowi będziesz kierowała swe pragnienia, on zaś będzie panował nad tobą". Ponadto życzę ci, byś pewnego dnia obudziła się z tożsamością - z nazwiskiem...nie swojego ojca, nie matki, bo ona ma nazwisko dziadka, nie męża (którego i tak nie masz), ale ze swoim własnym nazwiskiem. Nazwiskiem kobiety. Życzę Ci także, byś nigdy nie miała wątpliwości co do tego, iż ruch wyzwolenia kobiet zapoczątkowały kobiety, a nie organy władzy, według których połowa (piękniejsza) społeczeństwa nie płaciła podatku z tytułu "siedzenia" w domu z gromadką dzieci. Czego jeszcze mogę ci życzyć? Może tego; obyś ósmego marca przyszłego roku poczuła się na tyle pewnie, byś nie musiała składać sobie takich durnych życzeń?

Joomla Templates and Joomla Extensions by JoomlaVision.Com