Zaszafie – to tutaj przepadają drobnostki dnia codziennego, umykając przed zgiełkiem i zmianami. Znikają na czas jakiś z oczu właścicieli, popadają w zapomnienie, po to jednak, by po pewnym czasie – odnalezione – wzbudzały radość, sentyment, przywoływały wspomnienia. Tak, nawet w Zaszafiu czasami potrzebny jest generalny remont. Wszystko z myślą o Was – odwiedzających te zakamarki. Już niebawem Zaszafie zyska nowe oblicze! Spokojnie, genius loci pozostanie ten sam.

„Ucz się, ucz, bo nauka to potęgi klucz!” – tym porzekadłem od lat maltretowane są kolejne pokolenia polskich sztubaków.  I nikt nie śmie wnieść głosu sprzeciwu… przynajmniej do czasu ukończenia studiów. Wówczas okazuje się, że różnie z tą potęgą bywa. Szczególnie poszkodowani są humaniści oraz osoby o zacięciu artystycznym. Mimo oczywistego talentu i lat rzetelnej nauki ciężko jest im się odnaleźć na rynku pracy. Godne pochwały są zatem wszelkiego rodzaju inicjatywy, które mają na celu wyjście z impasu. Konferencja „INNOWACJA – czy dizajn się opłaca?”, odbywająca się 7 listopada w Katowicach, to wydarzenie, którym powinni się zainteresować szczególnie artyści plastycy, ale nie tylko.

2 listopada cała masa dusz wyruszy na poszukiwanie utraconych światów. Celem tej pielgrzymki stanie się Kraków, gdzie przez kilka kolejnych dni da się usłyszeć a to chóralny śpiew, a to podniesione głosy, a to znów nostalgiczne rozmowy. Wszystko za sprawą Festiwalu Conrada, który po raz trzeci wypełni wczesnolistopadowy kulturalny grafik.

Idea imprezy sytuuje się na styku literatury, filmu, muzyki, teatru... Mimo pluralizmu, bez wątpienia pierwszoplanową rolę odgrywa w tym zestawieniu słowo pisane. Prócz wybitnych pisarzy z kraju i ze świata o ugruntowanej pozycji, na festiwalowych spotkaniach prezentują się artyści młodzi, kontrowersyjni, dopiero budujący swoją renomę. Za przynętę mogą posłużyć nazwiska osobistości, które w ubiegłych latach zaszczycały festiwal swoją obecnością. Byli to na przykład: Pascal Quignard, Etgar Keret, Herta Müller, Amos Oz. Podczas tegorocznej edycji organizatorzy nie zeszli z tonu. Zaproszenia na Festiwal Conrada otrzymali m.in.: Michel Houellebecq, Roberto...

Peter Edel, Stanisław Trałka, Maria Hiszpańska, Mieczysław Kościelniak, Franciszek Jaźwiecki, Włodzimierz Siwierski, Zofia Stępień, Josef Sapcaru, Halina Ołomucka, Marian Ruzamski, Stanisława Panasowa-Stelmaszewska, Józef Szajna – to nazwiska zdolnych grafików, malarzy, rysowników. Na ich niezwykły talent plastyczny cień kładzie jednak posępna biografia. Wszyscy oni byli więźniami obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Współcześnie zaś wszyscy są bohaterami wystawy pt. „Sztuka zakazana” organizowanej w oświęcimskim Muzeum. Dzieła wymienionych artystów oraz anonimowych twórców można oglądać w budynku byłej pralni obozowej do 31 października.

Z czego bierze się nasze poczucie wartości? Z poczucia przeciętności – udowadniają, na przekór współczesnym trendom i mentalności, Monika Bereżecka i Monika Redzisz, tworzące duet fotograficzny Zorka Project. Artystki, reporterki, socjolożki – w zasadzie każde z tych określeń pasuje do autorek cyklu „Przeciętni”, który można oglądać w Gdańskiej Galerii Fotografii. Wystawa prezentująca portrety „zwyczajnych” ludzi potrwa do 23 października. Swoją drogą, to znamienna i symptomatyczna cecha naszych czasów – aby zobaczyć „przeciętnych” ludzi, trzeba udać się do galerii sztuki…

Nadchodzi słodka chwila zmian – wiersze Basi Stępniak-Wilk, do tej pory rozpierzchnięte po różnych wydawnictwach płytowych lub zalegające w szufladach, wreszcie zostały zebrane w spójną całość i ujrzały światło dzienne. Miło nam poinformować, że rękę do tego projektu przyłożyło wydawnictwo Zaszafie pl. „Tyle nieba” to cykl niezwykle kobiecych, eterycznych, przepełnionych liryzmem i pogodą ducha wierszy, spośród których część jest już znana osobom uważnie śledzącym twórczość muzyczną autorki. W tomiku znajdą się teksty między innymi z solowych albumów Basi Stępniak-Wilk („O obrotach”, „Słodka chwila zmian”, „Obce kraje”) oraz ze składanek („Trwaj chwilo niebieska”, „Muzyczna bombonierka - Wieczór NiePerwersyjny”) od 1998 roku nieprzerwanie cieszących ucho. Wierszo-piosenki zapisane na kartce zyskują jednak niejednokrotnie inny, bardziej intymny wymiar oraz poetycki charakter.

Zapowiedziana przez Piotra Kaczkowskiego nazwa młodego zespołu sprawiła, że pogłośniłam radio i przygotowałam w kieszonce magnetofonu czystą kasetę do nagrywania. To, co usłyszałam i zarejestrowałam przez długi czas nie pozwoliło o sobie zapomnieć i wyrosło na czołowy temat rozmów, jakie prowadziłam w poniedziałek dnia następnego. Niezwykła chrypka wokalisty, psychodeliczna muzyka, surrealistyczne teksty pełne dwuznaczności i nieoczywistych skojarzeń - całokształt wywarł na młodym słuchaczu, jakim podówczas byłam, ogromne wrażenie. Pamiętna piosenka nosiła tytuł „Połączenia” a zespół nazywał się Kombajn do Zbierania Kur po Wioskach. Wiele czasu upłynęło od tamtej pory a zadzierzgnięta fascynacja po dziś dzień każe oczekiwać z utęsknieniem każdej kolejnej płyty grupy. Trzechletnia cierpliwość zostanie (mam nadzieję, że sowicie) wynagrodzona w poniedziałek 17 października. Właśnie tego dnia do sklepów trafią „Karmelki i gruz” – trzeci krążek zespołu.

Takie czasy – nie trzeba przekraczać progu galerii, by móc obcować z dziełami wybitnych plastyków z całego świata. Są to zarazem czasy naznaczone piętnem różnego rodzaju problemów i dylematów. Organizatorzy Międzynarodowego Festiwalu Sztuki na Billboardach „Art Moves” idą z duchem czasu – tworzą wydarzenie odpowiadające współczesnym praktykom percepcji sztuki oraz komentujące najważniejsze dla współczesności problemy. Tegoroczna, czwarta już edycja toruńskiej imprezy upływa pod hasłem: „Rzeczywistość czy fikcja? Udajmy, że tego nie ma”.

„Unsound” znaczy „niepewny”. Zbliżający się festiwal pod takim właśnie tytułem postawi w stan niepewności przede wszystkim obiegową opinię, że muzyka elektroniczna i techno to płytka rozrywka dla gawiedzi. Od niedzieli do niedzieli na wielu kulturalnych scenach bardzo kulturalnego miasta Krakowa zaprezentują się niepokorni przedstawiciele tego i innych nurtów muzycznych. Koncertom, dyskusjom, projekcjom filmowym nie będzie końca – Unsound Festiwal 2011 czas zacząć!

Szymanowski, Brahms, Mahler, Liszt, Strauss – młodzi, zdolni, wrażliwi. W tworzonej przez siebie muzyce wyrażali własne rozterki – poczucie wyobcowania, zawirowania uczuciowe, strach, tęsknotę. Dbali o swój wizerunek, a kobiety wodziły za nimi rozmarzonym wzrokiem, kiedy dobywali instrumentów muzycznych. Gdyby żyli kilka wieków później z pewnością zostaliby gwiazdami popkultury. Współczesne czasy zapewniły im jednak jedynie prestiżowe miejsca w encyklopediach, leksykonach, podręcznikach do muzyki, w efekcie czego młodzież rzadko interesuje się ich twórczością. Lekiem na całe to zło ma być festiwal Szalone Dni Muzyki, który między 29 września a 2 października odbędzie się w Warszawie. 

„Papier Toaletowy – tzw. pierwsze rozdanie”, „Kto się boi Papieru Toaletowego? – tzw. drugie rozdanie”, „Pogrzeb Stalina albo Pogrzeb Sobie Sam”, „Walka Guzików z Pętelkami”, „Meeting Wyborczy Gargamela” – czy dziś ktoś pamięta te wydarzenia? A może ktoś brał w nich udział jako… krasnal? Tak, tak, wychodząc na ulicę w pomarańczowej czapeczce można było swojego czasu walczyć o wolność i sprzeciwiać się ustrojowi komunistycznemu. Wszystko dzięki Pomarańczowej Alternatywie i jej pomysłowym happeningom, demaskującym absurd PRL-owskiej rzeczywistości. Ruch, który porywał tłumy, wytrącał z marazmu szarej rzeczywistości i płatał wiele figli służbom porządkowym jest niemal nieobecny w świadomości młodego pokolenia. Panaceum na ten stan rzeczy  stanowi wystawa „Pomarańczowa Alternatywa – happeningiem w komunizm” prezentowana do 2 października w Miejskim Centrum Kultury w Krakowie. Najbliższe dni są ostatnią okazją, by tam zajrzeć.

Jedni narzekają, że z polskich produkcji filmowych zionie pesymizmem, marazmem i zaściankowością, inni – doceniają tę poetykę i ściągają nadwiślańskie obrazy za ocean. W dniach od 18 do 28 sierpnia odbędzie się 35. edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Montrealu. Wśród ponad 400 filmów z całego świata pojawią się reprezentanci Polski w postaci twórców filmów: „Kret” - Rafaela Lewandowskiego, „Czarny czwartek. Janek Wiśniewski padł” - Antoniego Krauzego, „Lęk wysokości” - Bartosza Konopki oraz „Księstwo” - Andrzeja Barańskiego. Sam udział w festiwalu jest niezwykle prestiżowy. Ideą imprezy jest promowanie różnych kultur, debiutantów oraz szeroko pojętego nowatorstwa. Kto widział wymienione filmy, z pewnością dostrzega zasadność ich obecności w Montrealu.

Jeśli jeszcze zastanawiacie się, jak urozmaicić sobie ostatni dzień zbliżającego się długiego weekendu – mamy dla Was niezwykłą propozycję. W poniedziałek o godzinie 19.00  w Centrum Kultury „Dworek Białoprądnicki” odbędzie się widowisko muzyczne pod tytułem „Oblivion – zapomnienie… otchłań”. Najlepszą rekomendacją koncertu niech będzie nazwa zespołu, który tym samym będzie miał swoją sceniczną premierę. B.A.S. - Bardzo Atrakcyjny Skład zapewni doznania estetyczne dla ucha i dla oka.

Życzeniem wielu ludzi (a szczególnie artystów) jest, by robić zawodowo to, co się kocha. Szczęśliwcami, którym się to udało są z pewnością Agata "Endo" Nowicka, Bartek Arobal, Anna Halarewicz i Tymek Jezierski. Owi rysownicy zarabiają, sporządzając ilustracje do różnego rodzaju publikacji. I choć nie są to krocie, można podejrzewać, że nie zamieniliby swojego fachu na żaden inny. Ba! Postanowili pomóc młodszym uzdolnionym plastycznie osobom dojść do zawodowstwa. W dniach od 12 do 14 sierpnia w warszawskim Instytucie Teatralnym odbędą się warsztaty ilustracji „Wszyscy jesteśmy rysownikami”. W roli pedagogów i mentorów wystąpią wspomniani artyści.