(zachowano oryginalną pisownię dzieła – Red.)

Paranoja w mózgowych zwojach.
To ja.
Obok mikrofon, stojak i moja muzyka zaprawiona w bojach.
Wóda, zapoja w 3 pustych pokojach.

Dzieci – takie niewinne istotki, bawiące się od maleńkości jak psocące kotki.
Rosną, biegają, wariują, radośnie czas rodziców absorbują.
Każda chwila z nimi spędzona jest darem od Boga – spełniona.

Człowieku.
Masz coś z Anioła.
Wszystko będzie dobrze.

Wszystko niszczący gniew Boga.
To tylko symbol Boga.
To nie On.

Czym jest miłość, Drodzy Państwo?
To na wszelkie zło lekarstwo.

Z najjaśniejszej chmurki Anioł mi napisał
Wiadomość z serca prosto słowem mnie kołysał
Najpierw Ci wszystko wyjaśnię... właśnie...
A potem spokojnie zasnę, jak w baśni...

 
zziębnięty wiatr wesoło tańczył obertasa
pod spódnicami
i grzał nerwowe ręce przy ogniskach

Krótki wierszyk
Jak kwiatek
Krótki wierszyk
O wszystkim
Przyjaźń jak kwiatek
Który można łatwo zniszczyć

Oto ja, Casablanka blada
i pusta jak moja szuflada
w której trzymam wiersze