Please wait...
Z najjaśniejszej chmurki Anioł mi napisał
Wiadomość z serca prosto słowem mnie kołysał
Najpierw Ci wszystko wyjaśnię... właśnie...
A potem spokojnie zasnę, jak w baśni...
Noc już tak ciemna, chłodna, bezdenna...
Czuję Cię. Jesteś. Choć troszkę senna...
Otulona w sen, nie myśl, że już Cię nie potrzebuję...
Lecz wciąż tracę moc w każdą przepłakaną noc...
To łzy, słona woda, cierpienie to...
Nic wielkiego? Nie lekceważ tego...
Nie waż się podważać wyroków serca swego...
Dlaczego? To siła, co buduje Twoje ego...
Ciszę zawsze kończę szeptem. Dlatego, że jestem...
Jak w naturze woda strumieniem...
Każdym swoim słowem, jestestwem...
Porywczy, spokojny... w świetle i cieniu...
A potem uśmiech na twarzy chowam...
Gdyż wiem... to z pewnością nie są puste słowa...
Serce to czuje, konstruuje głowa, a czytać to będzie lepsza ma połowa...
Kiedy coś we mnie Ciebie zobaczyło, serce zamknięte bramy otworzyło..
Wcześniej i później nigdy nic nie było...
Dlatego, że tylko serce się liczyło...
Nie zamykaj Go proszę. Poczuj, że noszę
To samo uczucie bólu i rozkoszy...
W krainie stworzeń, któż mi pomoże?..
Tylko Ty i Twoje serce może...
I mimo wszystko duszę mą ranisz?
Samotny statek w porcie na przystani..
I zanim odpłynie w ocean otchłani, raz jeszcze napisze do swojej Pani...
I wszystko z Twoich przekonań, wiesz?
Ja tnę Twoją duszę, Ty moją też...
Co ze mną się dzieje? Serce głupieje, krew leje się mocno. Czy ja już szaleję?
Dusza Twa nic nie je... Dałeś Nam nadzieję...
A to, co rozdarte, sklej współczucia klejem...
Bo tylko z Tobą kiedy jesteś blisko, smutek, przygnębienie upadają nisko...
To wszystko, co prawdą jest, bezcennym zyskiem...
Idę przed siebie, choć często bywa ślisko...
Bo Ty jesteś mą radości rzeką. Bez Ciebie echo, kiedy Ty daleko...
Chwila smutku, trochę łez., aż po sam kres istnienia, wiesz? Skamlę, jak pies...
Ej, kocie.. będziemy trzymać się w locie. Smakując siebie jak słodkie łakocie...
Na gwiazdę najjaśniejszą. Miłość najpiękniejszą. Razem. Kiedy zapadnie ciemność...
A w niej My... Zbłądzeni w świecie, lecz z uczuciem pogodzeni...
O to chodzi przecież, wzajemności blask się mieni...
Więc za ręce się trzymamy, w uścisku trwamy dzieląc się tym wszystkim, co tylko mamy...
Czy taki los Nam pisany? To, co nam dane. Zasypiać, budzić się razem nad ranem...
Więc wszystko złe zamykam i nigdy nie wrócę. Bądź tylko kluczem serca, pięknym uczuciem...
O wszystkim zapominam. Cieszy mnie, co wkrótce...
Nie umiałam kochać, lecz dzięki Tobię się uczę...
{jcomments on}