TWÓRCZOSC
INFORMACJE
Naszą witrynę przegląda teraz 27 gości i 5 użytkowników
| Sabinka w krainie smoków |
 |
 |
| Autor: Barbara Niedźwiedzka |
|
Strona 1 z 2
Pewnego dnia, a był to sam środek lipca, na dworze szalał wiatr. Gałęzie drzew uginały się pod jego podmuchami. Sabinka nie mogła się bawić w ogrodzie ani spacerować po parku. Jednak wcale się nie nudziła. Czytała bajkę o zionących ogniem smokach OGNIKACH i WIELKOSMOKACH, które szczyciły się ogromną siłą. Nadszedł moment, że drogi obu szczepów WIELKOSMOKÓW i OGNIKÓW rozeszły się. Wówczas WIELKOSMOKI zamieszkały w zamku na wzgórzu ZŁOTORÓG i weszły w posiadanie złotej korony królewny Dany. Stały się również - a rzadka to gratka - sprzymierzeńcami potężnego ORKA. W niedługim czasie do smoków OGNIKÓW z leśnej krainy uśmiechnęło się szczęście. WIELKOSMOKI ogłosiły wyścigi w cudacznych pojazdach po złotą koronę królewny. Zaraz więc, wśród mieszkańców zielonej krainy rozległy się szepty: ? Czy to możliwe? Czy naprawdę nie ma w tym żadnego podstępu? Dziewczynka zastanowiła się chwilę. ? To prawda ? szepnęła do siebie. ? Dlaczego nagrodą ma być korona królewny, skoro jest tak strzeżona przez olbrzymie smoki? Dlaczego chcą się jej pozbyć? Sabinka odłożyła książkę i zamknęła oczy. Wiatr z olbrzymią siłą uderzył w okno. Szyby zadrżały, a krople deszczu mocno bębniły o parapet. Chwilę potem rozpętała się burza. ? Cześć! ? usłyszała nagle zdyszanego, ziejącego ogniem stwora, który łopotał w szybę ogromnym ogonem. ? Nie bój się! Mam na imię Sam? nie skrzywdzę cię. Czy mogłabyś pomóc nam OGNIKOM odzyskać koronę królewny DANY? ? Dlaczego ja? ? spytała mała Sabinka. ? Bo lubisz bajki!!! A w bajkach wszystko jest możliwe ? syknął SMOK. ? Nie mogę wyjść na dwór, bo wieje wiatr. ? wytłumaczyła mu dziewczynka. ? Błagam!!! Pomóż nam!!! ? poprosił raz jeszcze. Po krótkim namyśle dziewczynka zgodziła się. Wtedy SMOK chwycił ją w ogromne pazury i powlókł do królestwa leśnej krainy zamieszkałą przez leśne stwory. Usiedli pod smoczą skałą i zmrużyli oczy po trudach podróży. Nazajutrz, ledwie słońce wstało, mieszkańcy lasu przystąpili do budowy pojazdów. Każdy z nich miał własny pomysł na cudaczną machinę. ORK przyniósł stary zardzewiały dzban. Trzeba przyznać, że co, jak co, ale on potrafi budować różne pojazdy. ORZEŁ - kryształowy spodek, olbrzym TROLL stary namiot, a zielony, porywczy GOBLIN siedział w starym wraku wielkiego statku i wymachiwał zardzewiałym mieczem, by wzbudzić respekt wśród mieszkańców krainy. Tylko ENT z dziesięcioma palcami u jednej ręki i ośmioma u nóg, podrapał się po głowie i zamruczał pod nosem, jakby chciał przed czymś ostrzec przyjaciół. ? Dzień dobry ? przywitała się dziewczynka. ? Mam na imię Sabinka. ENT schylił się do powitania, posyłając najpiękniejszy uśmiech. Po chwili rzekł: ? Mam nadzieję, że pomożesz nam odzyskać koronę królewny. Z góry bardzo dziękuję w imieniu swoim i mieszkańców leśnego plemienia. ? No właśnie, właśnie! ? wtrącił zielony stwór GOBLIN. ? Razem na pewno ją odzyskamy. A poza tym korona zawsze należała do OGNIKÓW. Musi być na tym świecie jakaś sprawiedliwość! Czyż nie?! I machnął z całej siły zardzewiałym mieczem, by udowodnić Sabince, chęć walki z wielkimi smokami. ? To prawda ? przytaknął szybko Sam. ? Jeśli wygramy zawody, korona znów powróci do naszego szczepu. Wtem przybiegł zziajany wielki NIETOPERZ. Niki - bo tak ma na imię - mieszka w wielkiej grocie nieopodal starego dębu. Niestety nie fruwa, bo jest za ciężki? Tak wszystkim powiedział! Sam i Sabinka bardzo się zmartwili tym faktem. ? I co teraz?! Co z nim będzie? ? zastanowiła się. W końcu doszli do wniosku, że nie ma znaczenia, kto, czym poleci. Może nawet iść! Ważne, by wspólnymi siłami odzyskać złotą koronę. Minęło kilka godzin. Zawodnicy wsiedli do cudacznych pojazdów i udali się do zamku. Wielki ORK ? odwieczny wróg ludzi, szepnął do zardzewiałego dzbanka: ?Tylko bez numerów! Muszę mieć tę koronę! I ani mru, mru!? Nazajutrz słońce świeciło letnim blaskiem, a niebo było błękitne. Wtedy najstarszy WIELKOSMOK z wieży zamku przemówił do zawodników: ? My mamy dobre serca. I dlatego zwycięzcę nagrodzimy koroną. ? No właśnie, właśnie... ? przytaknął chytrze ORK. ? To, że macie dobre serca przekonałem się na własnej skórze. ? Też coś! ? oburzył się Sam i machnął ogonem ze złości. ? Pochlebca się znalazł! ? Zwycięzcę nagrodzimy godnie ? powtórzył wielki smok. I wtedy według rozkazu przywódcy wielkich smoków, trzydziestu trębaczy zatrąbiło na znak, że oto rozpoczęły się zawody. Ruszyli więc, pełni zapału i nadzieją w sercu po złotą koronę. Polecieli w cudacznych maszynach trasą wiodącą od zamku ZŁOTORÓG przez leśną krainę, grotę nietoperzy, łąkę i stary most który, jak się później okazało, sprawił niektórym zawodnikom nie lada kłopot. Ale o tym na razie sza!!! Sabinka obejrzała się. ? Popatrz, NIETOPERZ zasnął! ? zdenerwowała się. ? Co my teraz zrobimy? Sam machnął ogonem. Ziemia zadrżała, a kępy trawy ugięły się pod jego ciężarem. ? Mam pewien pomysł ? powiedział Sam. I podszedł do NIETOPERZA łaskocząc go czule za uszkiem. Wtedy stwór otworzył ślepia i położył się na grzbiet. ? Przestań, błagam! ? zachichotał. ? Mówię do ciebie! Już idę?Słyszysz?! Sabinka usiadła na grzbiecie smoka. Obok nich biegł NIETOPERZ. Tak, jak pozostali mieszkańcy leśnej krainy, tak i on, pragnął za wszelką cenę pomóc OGNIKOM. Nie minęło pół godziny i nastąpiła pierwsza poważna awaria pojazdów. ? Popatrz! Statek GOBLINA zatrzymał się ? zauważyła dziewczynka. ? Ojej! A, tam dalej leży balon ENTA!... Jest w strzępach! Leśny stwór ENT zaczął krzyczeć i podskakiwać. Miał nadzieję, że przyjaciele usłyszą jego wołanie i przyjdą mu z pomocą. ? Szybciej ? ponaglała Sabinka. ? Nie ma chwili do stracenia. Musimy wygrać te zawody! A mimo to dziewczynka zmartwiła się, bo ani ona, ani NIETOPERZ, a nawet SMOK nie umieli pomóc ENTOWI. Sam przyspieszył. Ogromny łomot wśród starych drzew, znów zwrócił ich uwagę. Spojrzeli w tamtą stronę i wtedy dostrzegli na gałęzi TROLLA. Wymachiwał grubym sznurem rozdartego namiotu: ? SOS!!! ? zawołał ochrypłym głosem. ? Przepraszam, ale śpieszymy się ? odezwał się SMOK. ? Może innym razem. Bardzo nam przykro! Cześć! I wtedy TROLL usłyszał delikatny szum wysokiej, starej brzozy o dłuższych i krótszych ramionach: ? Nie smuć się, opowiem ci bajkę... Dawno, dawno temu za górami i lasami... ? I zieloną doliną... ? wtrącił. ? Nie cierpię bajek, słyszysz? Brr...Przestań!!! Tymczasem z wieży zamku WIELKOSMOKI bacznie obserwowały przebieg zawodów. A największe zainteresowanie wśród uczestników wyścigu po koronę, wzbudził stwór NIETOPERZ. ? Ambitny! ? zaśmiał się głośno przywódca wielkich smoków. ? Oj, tak... ? przytaknął wesoło paź. I dyskretnie zasłonił paszczę ogonem. Troje przyjaciół po wielkich trudach dotarło do groty. Przystanęli, by chwilę odsapnąć. Słońce przedzierało się przez gałęzie drzew, słychać było ptasie głosy, a wiewiórki przyglądały im się, zaciekawione. Wtedy, nad ich głowami przeleciał ORZEŁ w kryształowym spodku i ORK w zardzewiałym dzbanku. I gdyby nie skrzyp pojazdu i małe czerwone oczy połyskujące z daleka, niczym rozżarzone węgielki, nikt by go nie poznał, bo wielka peleryna z kapturem na głowie, skutecznie zasłaniała jego olbrzymią sylwetkę. ? I, co?kłopoty, kłopoty?! ? zaśmiał się złośliwie ORK na widok dziewczynki, SMOKA i NIETOPERZA. W ręce trzymał topór i wymachiwał nim na prawo i lewo. Uwaga ORKA wprawiła Sabinkę w złość: ? Nie mów do niego. Z pewnością coś kombinuje! ? szepnęła do Sama.
Spis treści |