pierwszy promyk poranka
po policzku przemknął
płosząc porozrzucane piegi
pocałunkiem ponętnym
pieścił pagórki piersi
po pościeli pełnej pożądania
powędrował
pragnienia płomienne powłócząc

moje szczęście
dwa serduszka
ich bicie
niecierpliwe

w smaku lata
dotarłam do brzoskwiń
soczystych jak zieleń o świcie

"Wszystko się dziwnie plecie
na tym tu biednym świecie"

Jan Kochanowski "Pieśń IX"


znajomość nasza
sięga głębokości jego korzeni
i wspaniałości korony
codziennie krzyżujemy spojrzenia
i pozornie żyjemy
własną codziennością

ostrze szyderstwa
raniącego jej wrażliwość
mocno stępił czas

patrzę na moje dłonie
jesień szuka na nich spoczynku