poeci mają naturę chińskiego jedwabiu
chłodną w dotyku
zachłanną na ulotne ciepło
które kumulują starannie w sobie
jak chmura deszcz jak płuca tlen
a kiedy zostają sam na sam z własnym ego
piszą wiersze z powierzchni jedwabiu
puszczają szybowce myśli
hen hen na drugą stronę nieba
łamią czasoprzestrzeń i tworzą nowe światy
a słowa uwolnione
jak krnąbrne dzieci
nieposłuszne gramatycznym regułkom
gubią sens zanim zaiskrzą czarnym Arialem
i nikt nie rozumie poety
lub całkiem na opak
___
poeci mają mokre serca
a oczy suche i zmrużone od słońca
nie wierz tym oczom
patrzącym poprzez ciebie
{jcomments on}
Please wait...