Zaszafie.pl

każdej jesieni zbierasz kasztany
pieszczotliwie pocierasz im główki
biegają zajączkami w promieniach
układane w kształty wspomnień

kiedy zamykasz zmęczone powieki 
dostrzegasz ojca jego sprytny nożyk
piętrowy stosik ostruganych zapałek
i przedziwne kasztanowe cudeńka

są na półeczkach na parapetach tańczą 
pośród cieni rzucanych naftową lampą
hołubcami przy grzebieniowej melodii
składają wdzięczność swemu stwórcy

dziś wpatrując się w moje rude stadko 
wystrugałem dla ciebie kasztanowy wiersz
może kiedyś wieczorem dojrzysz twarz
i usłyszysz organki z mego dzieciństwa

{jcomments on}

• « poprz.
• nast. »