Please wait...
Czasem szepty wydajesz
Na ten czas niezrozumiałe
Może nie tak cię widzą
Skoro chleb jedzą inny bywa że zakalec
Niezmiennie trwasz przy swoim
Jako że jadło urośnie na skale
Groźbą zasiewasz niespodziewanie
By zbierać przez zaskoczenie
Kroczysz jakby w zapomnieniu
O życia wertepach o jego gładkości
Wznosisz niby niechcący
Przy pojednaniu wiele wrogości
Na kiełku młodym cień twojej stopy
Ręka twa lekka w groźbie innemu
Nijak cię nie pojmują
Krzyż dzierżysz w jednej w drugiej błysk szabelki
Nie urośnie w puszczy zgiełków
Nadwiślański dom niewielki
Niełatwo być z tobą
Może i trudno bez ciebie
Nie czyń więc skazy
Nie odbieraj danego znaku
Bo chociaż jesteś inaczej ubrany
W marszu za tobą coraz mniej Polaków
{jcomments on}