Zaszafie.pl

W rozmowie z samą sobą,

składam przysięgi na jutro,

niedotrzymane, nietrzeźwe.

I patrzę. A patrzę tak pusto.

Mam gotowe odpowiedzi.

Nikt mnie niczym nie zaskoczy.

Włożę maskę pokerzysty.

Zdejmę luster podłe oczy.

Nauczona dekalogu

stąpam po nieświętej ziemi.

Ludzie mówią – świat jest piękny –

– Kiedyś czasy były lżejsze,

gdy się niosło mniej pogardy –

A ja jedno wiem na pewno,

świat to cmentarz każdej prawdy.

Ktoś powiedział – zwariowała –

W monologu z samą sobą

krzyczę przecież.

Idąc tak, upadnę szybko,

złamię kark, choć droga pusta,

i nie pragnąc rozgrzeszenia,

zdejmę oczu puste lustra.

{jcomments on}

• « poprz.
• nast. »