wytoczyliście mi krew

w imię religijnych nawoływań

nie krzyczałam z lęku

i po co mówiłeś?

zamknięte pudełko z biżuterią...
klucz dyndający na zawiasach...
wiatr wciskający łzy w oczy...

Tutaj jestem
ukryłam się pośród srebrnych zasłon
pokoju Matki Natury
podaj mi rękę
z czerwoną różą namiętności
a będziemy mogli po raz kolejny
posmakować siebie
w ciszy,
której tak brakowało mi przy Tobie

Zielone oczy błyszczą w półmroku
delikatnymi kropelkami żalu
o smaku cukru.

Z nieba kolejne krople
padają na spragnioną ziemię
coraz mocniej i mocniej,

W ciszy wieczoru
w blasku świec
otwarte nasze ręce
szukają po omacku
bezkształtnej masy szczęścia