| Suita Krakowska |
|
|
|
Suita Krakowska autorstwa Andrzeja Zaryckiego i Sławomira Zubrzyckiego, skomponowana w roku 2003, jest utworem programowym. Nawiązuje do romantycznej tradycji suity, łączącej materiał muzyczny pochodzący z różnych źródeł. Ostateczną wersję zredagował i zinstrumentował Sławomir Zubrzycki w roku 2006.
Suita jest fantazją na tematy krakowskie, nawiązuje do charakterystycznego brzmienia muzyki znanej z krakowskich scen teatralnych, piosenki artystycznej, szczególnie związanej z krakowską "Piwnicą pod Baranami". Jest to rodzaj artystycznego opracowania kompozycji różnych autorów. Poszczególne części suity noszą tytuły utworów oryginalnych. Te najbardziej rozpoznawalne; Ta nasza młodość, Chwalmy Pana, Skrzypek Hercowicz, Sur le pont d'Avignon, Cichosza, stały się już ikoną specyficznego stylu krakowskiego. Inne, mniej znane wpisują się w klimat krakowskiej muzycznej bohemy. Autorzy sięgnęli po szereg klasycznych środków ekspresyjnych, fakturę, techniki kompozytorskie z minionych epok stosują retorykę muzyczną, porównanie wątków muzycznych, aby stworzyć własną wizję pierwowzorów muzycznych, opowiedzieć bez słów to, co w piosence jest zaśpiewane wprost. Świadomie zrezygnowali ze współczesnego języka muzycznego. Zresztą sam dobór materiału muzycznego wyklucza język muzyczny inny, niż ten reprezentujący klasyczną harmonikę dur-moll. Suita Krakowska jest pastiszem muzyki kameralnej. Motywy klasyczne i tematy znanych kompozycji Zygmunta Koniecznego, Grzegorza Turnaua, Andrzeja Zaryckiego i innych krakowskich twórców, łączą się niepostrzeżenie w imitacjach i kontrapunktach. Motywy schubertowskie, czy beethovenowskie stają się specyficznymi figurami retorycznymi. Ukryte figury muzyczne i motywy, są nie tylko komentarzem treści programowych, ale rodzajem gry z odbiorcą muzyki. Suita napisana jest na kwartet instrumentów (fortepian, skrzypce, wiolonczela i klarnet) z opcjonalnym kontrabasem. Fortepian pełni rolę koncertującą, wzbogaca całość o liczne kadencje wirtuozowskie. Kolorytu całości dodaje mały bębenek irlandzki (dodatkowa rola dla pianisty) i opcjonalnie gran cassa. Jest to spotkanie dwóch różnych światów muzycznych; klasycznego, pod względem formy, faktury instrumentalnej i instrumentacji oraz współczesnej piosenki. Podobnie różne światy muzyczne reprezentują autorzy Suity. Andrzej Zarycki, twórca piosenki artystycznej, autor wielu przebojów Ewy Demarczyk, twórca muzyki teatralnej w całej Polsce oraz Sławomir Zubrzycki, pianista specjalizujący się w muzyce awangardowej XX i XXI wieku, kompozytor. Zapraszamy do odsłuchania fragmentów utworów.
Premiera płyty w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
|
Wydaliśmy...
